Posted by: piman007 | 22-09-2007

อยากให้อุบัติเหตุวันทูโกเป็นเรื่องเตือนใจผู้โดยสาร

Copy ข้อความจาก FWD เห็นว่าเป็นข้อความรู้ที่ดีสำหรับผู้ที่เดินทางไปกับสายการบิน
และก่อนอื่นผมขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวผู้สูญเสียไม่ว่าจะเป็นนักบิน ลูกเรือ ผู้โดยสาร
สิ่งที่อยากบอกว่าทุกท่านทำดีที่สุดแล้ว เพราะอุบัติเหตุบางครั้งมันเป็นเรื่องสุดวิสัย เครื่องบิน
บินอยู่ในอากาศเป็นภาวะ 3 แกนมีปัจจัยมากกว่าบนภาคพื้นดินหรือพื้นน้ำซึ่งมี 2 แกนที่จะต้องควบคุมให้ได้
ปัจจัยของการแปรปรวนของอากาศเป็นปัจจัยที่เสี่ยงที่สุด เราไม่สามารถรู้ล่วงหน้าได้เลยว่าสภาพอากาศข้างหน้า
เป็นอย่างไรเพราะอากาศไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ถึงแม้ว่าเรามีเทคโนโลยีพยากรณ์แต่เพียงแค่เสี้ยว
วินาทีอะไรมันก็เกิดขึ้นได้ ขอสดุดีวีระกรรม นาวาอากาศโท Arif Mulyadi (นักบิน)ที่สามารถประคับประคองให้มีผู้รอดชีวิตได้แม้จะไม่มากก็ตาม ตัวท่านเองก็เสียชีวิตในหน้าที่ด้วย ขอแสดงความเสียใจอีกครั้งครับ
 
RIP : Rest In Peace
 
 
อยากให้อุบัติเหตุวันทูโกเป็นเรื่องเตือนใจผู้โดยสาร
จากลูกเรือวันทูโกคนหนึ่ง 
 
ก่อนอื่นผมต้องขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวผู้สู­เสียกับเหตุการณ์ครั้งนี้

ผมเองกว่าจะหลับตาลงก็ปาเข้าไปวันที่สามแล้ว  
เราบอบช้ำกันมากแต่พวกเรายังสู้
เรายังต้องทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด  
ถึงน้องบางคนยังยืนไหว้ขอบคุณผู้โดยสารทั้งน้ำตา

แต่เราก็เต็มใจที่จะทำหน้าที่นี้ต่อไปให้ดีที่สุด

พวกเราติดตามข่าวสารต่างๆซึ่งบางเรื่องก็จริง แต่บางเรื่องก็ไม่จริงเลย แต่เราก็ไม่มีโอกาสอธิบาย  

ข่าวบางสื่อบอกว่า "แล้วลูกเรือหายไปไหนหมด" มันเจ็บที่อกจนน้ำตาไหลออกมา
ผมเชื่อเหลือเกินว่าลูกเรือเที่ยวบินนั้นได้ทำหน้าที่ทุกอย่างสุดความสามารถแล้ว  
……………….เค้าทำดีที่สุดแล้ว

วันนี้ลงจากไฟล์มาเจอหนังสือพิมส์บอกว่า "สนามบินภูเก็ตเฮี้ยนแล้ว"
อะไรสักอย่างอ่านแล้ว สลดใจครับ เค้าไม่คิดถึงจิตใจคนที่สู­เสียเลยเหรอ
ในขณะที่บางคนบอกว่าเค้าไปดีแล้วไปสู่สุขคติแล้ว
แต่บางคนกลับบอกว่าเค้า……………..เฮ้อออ
ผมไม่อยากเขียนจริงๆ

อีกข่าวบอกประมาณว่า ผู้เสียชีวิตได้ซื้อตั๋วกับเคทีซี โชคดีได้ ยี่สิบล้าน
 คุณว่าเค้าจะดีใจมั๊ยที่ได้เงินจำนวนนั้นแล้วแลกกับชีวิตคนที่เค้ารัก  
ผมว่าต่อให้ร้อยล้านก็ไม่มีใครแลกหรอกครับ….อยากวอนให้สื่อช่วยคิดถึงจิตใจคนที่สู­เสียบ้างนะครับ

ที่ผมมาตั้งกระทู้นี้เพื่ออยากให้เหตุการณ์นี้เป็นอุทาหรณ์ให้ผู้โดยสารท่านอื่นได้ตระหนักถึงเรื่องความปลอดภัยบนเครื่องบิน
อยากให้ท่านได้ตระหนักถึงสิ่งที่ลูกเรือร้องขอให้ทำ
แทนที่จะพยายามวิเคราะห์ว่านั่งตรงไหนปลอดภัยที่สุด เครื่องแบบไหนปลอดภัยที่สุด
ใครผิด
ใครเป็นคนทำ
นักบินประเทศไหนแย่
เครื่องรุ่นไหนเสี่ยง
อายุเครื่องสายการบินไหนเก่าสุด  
สนามบินไหนไม่ได้มาตรฐาน  
มันเป็นปัจจัยภายนอกที่เราเองก็ควบคุมไม่ได้  
เราขึ้นเครื่องบินเราไม่รู้หรอกว่านักบินเป็นคนชาติอะไร  เป็นใคร นิสัยอย่างไร มีชัวโมงบินกี่ชั่วโมง
อากาศข้างหน้าจะเป็นยังไง  สนามบินได้มาตรฐานรึปล่าว
แต่สิ่งที่คุณจะป้องกันได้ถึงจะไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์แต่ก็เป็นโอกาสที่จะทำให้คุณเอาชีวิตรอดในนาทีวิกฤตที่ผมภาวนาทุกค่ำคืนว่าไม่อยากให้เกิดอีก ก็คือการเตรียมตัวเองให้พร้อม

1. ก่อนขึ้นเครื่องบินโปรดตรวจสอบสัมภาระของท่านให้ดี เอาของตัวติดตัวเฉพาะที่จำเป็นเท่านั้น
การเสียค่าน้ำหนักเพิ่มไม่ทำให้เราต้องเสียเงินมากเท่าไหร่นะครับเพราะฉะนั้นอะไรที่ไม่จำเป็นโหลดเถอะครับ

2. บางคนอาจเห็นว่าไม่สำคั­แต่ความรู้สึกผมการแต่งกายขึ้นเครื่องบินควรจะแต่งกายให้เราคล่องตัว
เพราะบางครั้งหากเราใส่กระโปรงยาว ส้นสูง หมวก หรืออุปกรณ์อะไรมากๆ หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นอาจเป็นอุปสรรคกับตัวเราเองก็ได้  อันนี้เป็นความรู้สึกส่วนตัวนะครับ

3. ช่างสังเกตุ การเป็นคนช่างสังเกตุทำให้เราสามารถเห็นความผิดพลาดอะไรได้มากมาย  
ถึงแม้ทางสายการบินต่างๆจะมีมาตรฐานความปลอดภัยที่สูงสุดแต่ก็ไม่เสียหายหากท่านจะสงสัยว่าทำไมตรงนี้มีรอยแตก  ได้กลิ่นอะไรมั๊ย ทำไมเสียงแปลกๆ  ทำไมที่นั่งแบ่งไม่เท่ากัน  เมื่อกี้เห็นควันตรงปีก ท่านถามลูกเรืออย่างผมได้ ผมเองก็จะได้เช็คก็เพอร์เซอร์อีกครั้งเพื่อความปลอดภัย

4.เมื่อขึ้นเครื่องมาแล้ว  การมองว่าเครื่องนี้มีทางออกได้กี่ทาง ตรงไหนบ้าง
เรานั่งตรงนี้ ทางออกฉุกเฉินอยู่ตรงไหน ห่างจากเรากี่แถว นับไว้ในใจ ถ้าเกิดอะไรขึ้นข้างในมีควันเราเอาเสื้อคลุมไว้ แต่มือเราก็นับแถวเก้าอี้ไปยังทางออกได้ ข้างหน้าเราเป็นใคร ข้างหลังเราเป็นใคร หากเกิดอะไรที่เราช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เราก็จะได้ขอให้เค้าช่วย

5. เมื่อลูกเรือประกาศปิดโทรศัพท์ ขอความร่วมปิดจริงๆ  ถึงแม้จะไม่มีหลักฐานว่าสั­­าณโทรศัพท์จะทำให้เกิดอุบัติเหตุ  แต่ผมเองก็ไม่อยากให้ใครต้องเป็นคนพิสูจน์ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง  บางท่านบอกว่าเครื่องยังไม่ขึ้นทำไมต้องปิด  ผมขอเรียนให้ท่านทราบว่า ถึงแม้ครื่องจอดอยู่  แต่ในห้องนักบิน นักบินกำลังติดต่อกับหอบังคับการบินเรื่องข้อมูลต่างๆ  บางครั้งสั­­าณจากโทรศัพท์มือถืออาจทำให้นักบินได้รับข้อมูลที่ผิดพลาดมาก็ได้ครับ ในระหว่างเครื่องจะจอดก็เช่นกันให้รอให้สั­­าณแจ้งรัดเข็มขัดดับก่อนจึงค่อยปลดเข็มขัด  เพราะหากเครื่องยังไม่นิ่งสัญญาณยังไม่ดับ อะไรก็เกิดขึ้นได้ครับ   

ส่วนโทรศัพท์เราจะประกาศให้ท่านใช้หลังออกจากเครื่องบิน  ถึงแม้ว่าเครื่องจะจอดแล้ว ประตูเปิดผู้โดยสารกำลังลงแต่หากเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉินขึ้นมา ท่านจะไม่มีทางรู้เลยครับ  หากท่านพูดว่าท่านขอคนเดียวได้มั๊ย  จำเป็นจริงๆ แล้วหากผู้โดยสารท่านอื่นเห็น   ขอใช้บ้าง ถ้าใช้กันทั้งลำ การสื่อสารที่จำเป็นระหว่างลูกเรือหรือกัปตัน กับผู้โดยสารก็จะล้มเหลวโดยปริยาย  เพราะฉะนั้นอย่าว่าหรือทำสีหน้าไม่พอใจกันอีกเลยนะครับ หากคราวหน้าลูกเรือแนะนำให้ปิดโทรศัพท์  ถึงเราจะไม่มีทางรู้ว่าท่านปิดจริงหรือไม่ แต่อยากให้คิดอยู่ในใจเสมอว่า เพื่อความปลอดภัยของตัวท่านเองเป็นสำคั­  ปิดเถอะครับ

6. ขณะสาธิตอุปกรณ์การช่วยเหลือในกรณีฉุกเฉิน อยากให้ตั้งใจดูจริงๆนะครับ  เพราะนี่คือสิ่งที่ช่วยชีวิตคุณได้  หนังสือพิมพ์รอก่อน โทรศัพท์ค่อยคุย ง่วงนอนแค่ไหนก็ขอให้ฝืนดู  เพราะมันสำคั­ที่สุด

สำหรับเข็มขัดนิรภัย  ถึงแม้จากเหตุการณ์ของสายการบินผมจะมีผู้เสียชีวิตขณะนั่งรัดเข็มขัด ซึ่งบางท่านอาจคิดว่า ท้ายที่สุดมันก็ไม่ได้ช่วยอะไร  แต่มองในแง่ของการพิสูจน์ศพ บางท่านในเที่ยวบินนั้นได้กระเด็นออกจากที่นั่งเนื่องจากไม่รัดเข็มขัด  ทำให้ไม่ทราบว่านั่งที่ไหน  กับท่านที่นั่งรัดเข็มขัดกับที่เราสามารถตรวจสอบกับสายการบินได้ว่าผู้โดยสาร 23A ชื่ออะไร เป็นใคร
 
ในกรณีอื่น หากเครื่องบินเกิดเสียหลักในเคบินจะเกิดแรงกระชากอย่างรุนแรง เข็มขัดนิรภัยเป็นสิ่งเดียวที่จะรั้งเราเอาไว้ และผมขอแนะนำว่าหากเกิดกรณีนั้นจริงให้ท่าน"ก้มหัวลงให้ต่ำที่สุด หรือจับข้อเท้าไว้  แล้วรอจนเครื่องจอดสนิท ถึงจะทำการอพยพ"  หากลูกเรืออย่างพวกเรายังมีสติ เราจะเป็นคนสุดท้ายที่ลงจากเครื่องครับ..เราสั­­า

การลองปลดเข็มขัดใส่เข็มขัดก็ไม่ใช่เรื่องน่าอายครับ จะทำให้เราชินมือ แล้วกรุณาปรับเข็มขัดให้อยู่ใต้สะดือและแน่นพอดีตัว เพราะหากท่านคาดหลวมๆเพื่อหลอกลูกเรือ(เหมือนเอาเข็มขัดนิรภัยรถมาทาบ อกหลอกตำรวจ)มันก็ช่วยอะไรไม่ได้นะครับ

 7.  หน้ากากอ๊อกซิเจน จะอยู่เหนือที่นั่งของท่านนะครับ  หากระบบความกดอากาศในเคบินเปลี่ยน ท่านสามารถใช้หายใจได้  อาจมีกลิ่นไหม้ แต่นั่นคือกลิ่นสารเคมีที่ทำปฏิกิริยากัน ไม่มีอันตรายแต่อย่างใดครับ อีกอย่าง  แนะถ้าท่านมากับลูก หรือคนชราสิ่งที่ถูกต้องคือใส่ให้ตัวเองก่อนนะครับ แล้วค่อยใส่ให้กับคนอื่น เพราะหากเราใส่ให้ลูก เสร็จเราหมดสติ เหตุการณ์ต่อไปจะเป็นอย่างไรเราไม่รู้ อาจเลวร้ายกว่านี้ เด็กก็อาจเป็นอันตรายได้ครับ

  8.  เสื้อชูชีพอยู่ใต้ที่นั่งของท่าน  การเอามือคลำดูก็เป็นการตรวจสอบความปลอดภัยอีกครั้งครับ หากไม่มี  ท่านจะได้บอกลูกเรือได้  เพราะหากเกิดเหตุฉุกเฉินท่านอาจไม่ทันการณ์ อย่าลืมว่าเมื่อเวลานั้น เสี้ยววินาทีมีค่าที่สุดครับ

 9. ทางออกฉุกเฉิน ท่านสามารถสังเกตุได้ตามที่พนักงานชี้ครับ และพนักงานจะชี้ไฟฉุกเฉินบริเวณทางเดินด้วย ขอให้ท่านสังเกตุให้ดี เพราะสิ่งนี้จะพาคุณไปยังทางออกครับ

สำหรับท่านที่นั่งใกล้ทางออกฉุกเฉิน พึงตระหนักนะครับว่า    ท่านเป็นแรกที่หากเกิดเหตุฉุกเฉินท่านจะสามารถออกได้ก่อน ห้ามนำกระเป๋าหรือสัมภาระวางขวางบริเวณนั้นเด็ดขาดครับ เพราะอะไรเหรอครับ หากเกิดเหตุการณืไม่คาดฝันขึ้น ไฟลุกมาจากด้านหลัง พนักงานเปิดประตูให้ท่านหนี  แต่ขาท่านไปเกี่ยวกับสายกระเป๋าเป้แล้วท่านล้มลง คนอื่นสะดุดท่านล้มลงอีกเหตุการณ์อลม่าน ผู้โดยสารมองล้มกองคาทางออก ผมคงไม่ต้องบอกนะครับว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนั้น  เพราะฉะนั้นหากท่านนั้นบริเวณนั้นพยายามทำให้ทางเดินโล่งที่สุดไว้นะครับ

การอธิบายวิธีการเปิดทางออกฉุกเฉินลูกเรือจะอธิบายวิธีการเปิดให้ท่านฟังพร้อมกับมีแผ่นให้ท่านอ่าน  กรุณาศึกษาอย่างละเอียดครับ   เมื่อก่อนที่ผมเคยเจอคือ  "ผมขึ้นบ่อย ไม่ต้องพูดแล้ว"  หรือ ไม่ยอมฟัง ไม่สนใจ ตรงนี้เราซีเรียสมากครับ หากใครไม่เต็มใจนั่งเราจะย้ายทันที  ถ้าท่านเห็นเหตุการณ์ที่เกิดกับสายการบินผม ท่านจะเห็นหน้าต่างฉุกเฉินถูกเปิดออกที่บริเวณปีกครับ แล้วผู้โดยสารส่วนนึงก็สามารถออกมาได้

เพราะฉะนั้นผมขอร้องให้ตั้งใจฟังจริงๆครับ  กราบข้อร้องจากใจจริง(เพราะผมไม่อยากให้เกิดอะไรร้ายๆขึ้นอีกแล้ว)
หากมีข้อสงสัยถามได้ครับ  ทุกสิ่งทุกอย่างถึงแม้จะเล็กๆน้อยๆ แต่ก็เพื่อความปลอดภัยของตัวท่านเองทั้งสิ้นครับ

ทำไมเราถึงบอกให้ท่านเก็บโต๊ะหน้าที่นั่ง  ปรับพนักพิงเก้าอี้ตรง และเปิดม่านหน้าตา
  เพราะทุกสิ่งที่กล่าวมานั้นหากท่านไม่ทำตามก็จะเป็นสิ่งกีดขวางในการหนีภัย
ทั้งสิ้นครับ

การเปิดม่านหน้าต่าง ก็เพื่อให้ท่านได้เห็นว่าข้างนอกเกิดอะไรขึ้นมีไฟไหม้ มีควัน เป็นเนินดินหนีไปทางนั้นไม่ได้ เป็นแอ่งน้ำ  สิ่งเหล่านี้ก็เพื่อให้เราสามารถใช้ประมวลความเป็นไปได้ในการหนีภัยครับ
    
ก่อนเครื่องจะทำการขึ้น ลูกเรือจะเดินตรวจความเรียบร้อยที่ผมได้กล่าวมาข้างต้น บางท่านพอเรามาตรวจก็ปรับพนักพิงเก้าอี้ตรง แต่พอเราไปก็ปรับเอนอีก(ผู้โดยสารด้านหลังสารถแจ้งลูกเรือได้  มันเป็นสิทธิความปลอดภัยของเรา  ไม่ต้องกลัวเค้าเขม่น)

บางท่านใช้หลังยันไว้หรือเอามือแกล้งกดปุ่มไว้แล้วบอกว่าเสีย  พอเราขอปรับให้ท่าน ท่านก็โกรธ  เราอยากชี้แจงว่าที่เราทำไปทั้งหมดก็เพื่อตัวท่านเองและผู้โดยสารท่านอื่นครับ ลูกเรือนั่งตรงประตูเค้ารู้วิธีหนีภัย เค้าสามารถหนีได้เป็นคนแรก     เค้าจะไปเป็นคนแรกก็ได้ แต่เรา(ลูกเรือทั่วโลก)จะไม่มีวันทำเช่นนั้นครับ เพราะฉะนั้นเราถึงจ้ำจี้จ้ำไชกับท่าน  ท่านอาจหงุดหงิด ท่านอาจด่าเรา reportเรา  แต่เมื่อถึงเวลาที่ท่านก้าวเท้าลงจากเครื่องไปอย่างปลอดภัย  เราก็ถือว่าเราได้ทำหน้าที่เราสำเร็จแล้ว

ทำไมตอนเครื่องขึ้นและลง ถึงห้ามใส่หูฟัง ห้ามฟังเพลงห้ามเปิดเกมส์
ก็เพราะระหว่างการนำเครื่องขึ้นและลงเป็นช่วงที่เสี่ยงที่สุด  หรือที่เราชาวลูกเรือเรียกว่า 11นาทีวิกฤต
อุบัติเหตุส่วนให­่จะเกิดตอนการนำเครื่องขึ้นและลง  หากระหว่างนั้นเราใส่หูฟัง  ฟังเพลง  เราจะไม่ได้ยินลูกเรือสาธิตวิธีการใช้อุปกรณ์ฉุกเฉิน  หรือหากเกิดเสียงผิดปกติเช่นระเบิด เสียงรั่วต่างๆเราก็จะไม่ได้ยิน  หรือหากลูกเราcommand อะไรที่ฉุกเฉิน  ท่านจะเป็นคนเดียวที่ไม่ได้ยิน

ส่วนเกมส์หรือ mp3 นั้นเราก็เกรงว่าจะรบกวนระบบสื่อสารเช่นกัน

ถ้าปวดห้องน้ำระหว่างที่เข็มขัดยังเปิดอยู่ลุกไปได้มั๊ยแนะนำว่าให้อดทนรอก่อนครับ  เพราะอย่างที่บอก 11 นาทีวิกฤตยังไม่ผ่านอะไรก็เกิดขึ้นได้   หรือแม้ตอนเจอหลุมอากาศ  การที่สัญญาณแจ้งเตือนเพราะกัปตันได้ตรวจเจอก้อนเมฆ ซึ่งอ่านทำให้เครื่องส่าย สั่น  ทำให้ท่านไม่ปลอดภัยได้(ความปลอดภัยของท่านอีกแล้ว)

แล้วทำไมลูกเรือเดินได้หล่ะ อย่างที่บอกเราได้รับการเทรนมาอย่างดีวิธีการเดินตอนเครื่องสั่น หรืออะไรที่เซฟลูกเรือ  ระหว่างการเทรน เราถูกครูจับใส่ไมโครชิพที่ทำให้เราต้องระลึกอยู่เสมอว่า "ความปลอดภัยของท่านมาอันดับแรก"
 ฉะนั้นท่านจึงได้เห็นภาพแอร์หน้าซีด เดินขาถ่างมือนึงจับพนักพิง อีกมือถึงทิชชูมาให้ผู้โดยสารที่กำลังอาเจียน

(แต่หากรุนแรงมากเราจำเป็นต้องsecure ตัวเองก่อน ไม่ใช่เห็นแก่ตัว  แต่เป็นเพราะยิ่งเราปลอดภัยครบ 32 เท่าไหร่ เรายิ่งมีโอกาสช่วยเหลือผู้โดยสารมากเท่านั้น)

ในกรณีที่ท่านนั่งอยู่ในห้องน้ำแล้วเกิดสภาพอากาศแปรปรวนให้ท่านรีบออกมาจากห้องน้ำมานั่งที่และรัดเข็มขัดทันที  แต่หากไม่ไหวจริงๆ ขอให้ท่านจับที่จับในห้องน้ำและนั่งลงให้ตัวอยู่ต่ำที่สุด แต่ในกรณีที่เกิดความผิดปกติในห้องโดยสารจนทำให้หน้ากากออกซิเจนตกลงมา ท่านสามารถใช้หน้ากากในห้องน้ำได้ทันที  แล้วเราจะรีบไปช่วยท่านครับ

หากเกิดการemergency landing
  สิ่งแรกที่ท่านต้องทำคือ
  1.  มีสติ  หากเรารู้ล่วงหน้าเราจะแนะนำท่าที่ปลอดภัยตอนเครื่องลง  แต่หากเกิดไม่ทันตั้งตัว เราจะตะโกนท่าที่ปลอดภัยให้ท่านทำตาม
 2.  ขอให้ท่านรอให้เครื่องจอดสนิทก่อน เพราะเราไม่รู้ว่าข้างนอกเป็นอย่างไร   เมื่อเครื่องจอดแล้ว เราจะบอกให้ท่านปลดเข็มขัดแล้วทิ้งทุกอย่างไว้ ให้มาทางเราถ้ามีควันไฟขอให้ท่านใช้เสื้อผ้าปิดจมูก ปิดปาก แล้วคลานให้ต่ำที่สุด
 3. เมื่อท่านออกจากเครื่องได้แล้ว ขอให้ท่านอยู่ให้ห่างเครื่องมากที่สุด  เพราะเราไม่รู้ว่ามันจะระเบิดตอนไหน
 (แต่บางครั้งเหตุการณ์ก็ไม่ได้เป็น step เช่นนี้  ยกตัวอย่างสายการบินของผม)

การปฏิบัติตามคำแนะนำของพนักงานต้อนรับอย่างเคร่งครัด เป็นสิ่งที่จะช่วยชีวิตผู้โดยสารมากกว่าการต้องคอยหาว่านั่งตรงไหนปลอดภัยที่สุด

ไม่มีใครรู้หรอกครับว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าล้อหลังไม่กาง เอาท้ายลง ด้านหลังก็เสี่ยง
ถ้าเกิดน้ำมันรั่วที่ปีก ตรงกลางเสี่ยง
ถ้าเกิดชนกระแทกด้านหน้า  ด้านหน้าเสี่ยง
เพราะฉะนั้นการเตรียมตัวเอง มีสติ ไม่ประมาท ช่างสังเกต ขี้สงสัย
และระแวดระวัง(แต่ไม่ใช่ระแวง)เป็นวิธีที่ทำให้เราปลอดภัยที่สุด 

ผมเองคิดด้วยซ้ำว่าหากผมไปเป็นผู้โดยสารสายการบินไหนผมจะทำตามเคร่งครัด ไม่ประมาท(อีกแล้ว)และมีสติแล้วถ้าหากผมต้องเป็นอะไรไปผมก็จะไม่เสียใจที่หลังเลยว่าทำไมผมไม่รัดเข็มขัด ทำไมถึงประมาท……………………

ข้อมูลข้างต้นอาจผิดพลาดไปบ้าง
ผมน้อมรับคำแนะนำครับ เพียงแต่เอามาจากประสบการณ์ตัวเอง  

ผมเองฝันและอยากให้สื่อเน้นประเด็นนี้มากกว่าการคาดเดา การโทษสิ่งโน้นสิ่งนี้ ซึ่งมันไม่เกิดประโยชน์อะไรขึ้นมา  รังแต่จะทำให้ประชาชนขาดความเชื่อมั่น   สู้ว่าบอกประชาชนในเรื่องแบบนี้ดีกว่า

ใครๆก็ขึ้นเครื่องบินได้  แต่จะมีใครสักกี่คนรู้เรื่องเหล่านี้ ตาสีตาสีท่านไม่รู้กันทุกคนหรอกครับ  ยิ่งประโคมข่าวเสียหายแบบนี้ลำพังบริษัทผมอนาคตยังไม่รู้จะเป็นอย่างไร แต่จะพาลให้ธุรกิจโลว์คอสของสายการบินอื่นเสียไปด้วย มันกระทบความมั่นใจไปหมดนะครับ

แนะนำการใช้การเดินทางด้วยเครื่องบินดีกว่านะครับ

 ป.ล   ผมคิดว่าข้อมูลเหล่านี้คงมีประโยชน์แก่ท่านไม่มากก็น้อย  ผมสานต่อความตั้งใจของลูกเรือ OG269เรื่องความปลอดภัยที่พวกเค้าทำไม่สำเร็จแล้วนะ พี่เก่ง พี่เมย์ น้องอิ่ม น้องกิ๊ก น้องพิท ผมทำให้แล้วนะทุกคน  

และหากเกิดประโยชน์ใดๆก็ขอให้ผลบุ­ตกแก่ผู้ประสบอุบัติเหตุทั้งหมดครับ

       ********เหตุการณ์ครั้งนี้ไม่ทำให้เรากลัวที่จะบิน……..
                              แต่มันจะยิ่งทำให้เราเพิ่มความปลอดภัยในชีวิตผู้โดยสารมากยิ่งขึ้นครับ  
                                    จากใจลูกเรือวันทูโก และลูกเรือสายการบินต่างๆทุกคน


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

หมวดหมู่

%d bloggers like this: